Mislukkingen herkaderen.

Posted on 15 januari 2012 by Claudia in Persoonlijke ontwikkeling | Reageer als eerste »

Trainingen met paarden zijn veelal gebaseerd op het principe van ‘trail and error’, proberen en mislukken. De trainingen zijn er op gericht om zo snel mogelijk het beoogde doel te bereiken. Maar vergeet niet, dat bijna perfect uitgevoerde oefeningen het resultaat zijn van een jarenlange trainingsperiode. Negatief bekeken, zijn alle oefeningen die hieraan vooraf gingen dus onvolmaakt, en zouden als mislukkingen kunnen worden gezien.

read more…

nextpost

Modelleren

Posted on 2 juli 2011 by Claudia in Persoonlijke ontwikkeling | Reageer als eerste »

Het woord modelleren kun je opsplitsen in twee woorden namelijk: Model en Leren. Modelleren betekend dat je van de persoon die je modelleert of nadoet iets kan en wenst te leren. De basale manier waarop alle mensen leren is in het begin strikt genomen hetzelfde. Toen we nog klein waren en nog geen of bijna geen vermogens hadden ontwikkeld, leerden we veel dingen door eenvoudig onze ouders of verzorgers na te doen, zij stonden model voor ons. Op die manier leerden we lopen, praten en tal van andere zaken en hoe meer we gestimuleerd werden door beelden of geluiden van de mensen die ons verzorgden, hoe meer we van hen leerden.

Dit begrip, het modelleren, kunt u zich eigen maken door in ieder geval al te beseffen dat het een leermethode is die we onbewust al veel hebben toegepast, maar welke u nu ook bewust toe kunt gaan passen.
Door ons op bepaald gedrag van iemand te focussen en hem of haar daar fysiek zoveel mogelijk in na te doen, zullen we een duidelijk beter gevoel kunnen ontwikkelen in het ten toon spreiden van een zelfde gedrag.

V.l.n.r.: Sabine Kellinger, Marius Schneider en Marijke de Jong in een piaffe.

Dit betekend niet dat we ons model klakkeloos moeten imiteren in al zijn gedragingen, nee, we kopiëren alleen het gedrag dat wij in hem of haar bewonderen en ons graag eigen zouden maken.

read more…

nextpost

Trainingsresultaat ten opzichte van belasting (stress)

Posted on 9 mei 2011 by Claudia in Persoonlijke ontwikkeling | Reageer als eerste »

Afkomstig uit: Als fluisteren niet helpt ISBN 978908126311

Zowel onderbelasting als overbelasting verminderen aanzienlijk het trainingsresultaat.

Training heeft tot doel de aanwezige lichamelijke en mentale grenzen van het paard te verleggen. Paarden passen zich op een continue manier aan veranderingen in hun leefomgeving aan, dit om hun levensomstandigheden te verbeteren. Door meer inspanning te leveren zal het paard opgewassen worden tegen de moeilijkere levensomstandigheden.

De enige mogelijkheid om zijn/haar grenzen te verleggen is het opvoeren van de belasting. Het trainen van een paard vraagt veel doorzettingsvermogen en inzicht en trainen. Trainen zonder inspanning of verhoogde belasting bestaat niet. Het is vaak zo dat wanneer anderen lekker lui op de bank liggen met een zak chips, de ambitieuze trainer om negen uur ‘s avonds nog zijn paard aan het trainen is. Het vraagt opoffering op zowel fysiek als mentaal vlak. En doen we dit niet dan treedt er bij trainer en paard naar verloop van tijd ‘verveling’ op. Altijd maar dezelfde oefening in hetzelfde tempo en voor dezelfde tijd is gauw doodsaai, niet alleen voor het paard maar ook voor de trainer. Het trainingsresultaat zal dan nihil of zeer weinig zijn.

Als we de belasting echter gaan opvoeren zal het trainingsresultaat ook stijgen en dat draagt weer bij tot meer zelfvoldoening in het werk van de trainer, hij/zij zal hieraan dus meer ‘plezier’ beleven. Het paard ziet het nut van verhoogde belasting niet in, maar zal op basis van vertrouwen en gehoorzaamheid de gevraagde belastingsverhoging willen dragen. Het paard kent enkel een korte-termijn-bevrediging, terwijl de mens daar bovenop ook nog een lange-termijn-bevrediging heeft.

Voeren we de belasting verder op dan bemerken we dat er bij een bepaalde belasting een maximaal trainingsresultaat bekomen wordt.

Inspanningen worden geleverd als een reactie op prikkels, welke een bepaalde spanning of stress teweeg brengen. Voor zover we onder het punt van de maximale belasting blijven spreken we van versterkende stress. Als we bij het bereiken van het punt van maximaal rendement echter geen rekening houden met het paard en de belasting toch verder opvoeren, dan zal deze verhoogde druk leiden tot overbelasting wat belemmerende stress (nutteloze spanning) tot gevolg heeft. Hierdoor zal het trainingsresultaat waarvoor we tot hier toe zoveel inspanning geleverd hebben drastisch zakken.

Omdat het werk dan een ‘zwaar karwei‘ wordt waar geen eind aan lijkt te komen zou dit bij verdere belasting tot verzet kunnen leiden bij ons eerst zo goed meewerkend paard. Stoppen we dan nog niet, dan wordt dit bedreigend en zullen de trainingsresultaten van vele uren werk teniet kunnen gaan, enkel en alleen omdat we de optimale belastingslijn hebben overschreden.

Als trainer moet je je dus degelijk bewust zijn van dit fenomeen! Waar het kantelpunt van optimaal trainingsresultaat ligt kan ik je spijtig genoeg niet vertellen omdat dit voor ieder combinatie verschillend is en ook nog eens onderhevig aan externe en interne factoren. Daarbij spelen de psychische en lichamelijke gesteldheid van trainer en paard ook nog een rol omdat deze op ieder moment onderhevig zijn aan veranderingen.

Luister dus goed naar het paard hij/zij geeft zelf aan wanneer de grens is bereikt, probeer deze dan een moment vast te houden en beeïndig de training. Werk dus naar een hoogte punt toe opdat je daar kunt stoppen.

En: Festina Lente!! Haast u langzaam…