Sportmassage voor paarden

1 Reactie

Waarom sportmassage voor een paard?

Spierproblemen zijn veelal onbegrepen problemen omdat de meeste paardeneigenaren weinig kennis bezitten over het functioneren van het spierstelsel en nog minder over de hoeveelheid pijn die het bij een paard veroorzaakt. De meeste ruiters en amazones gaan zo op in het rijden van hun paard en de verzorging dat ze nauwelijks tijd hebben om met hun eigen lijf inspannende training te doen.

Het keer op keer leveren van een atletische prestatie is de meeste ruiters geheel vreemd. Net zoals de afhankelijkheid van een goed werkend lijf. De meeste mensen kunnen zelf niet eens links of rechtsom dezelfde oefening even goed doen. En het paard die, in verhouding ook nog heel veel uren per dag maar beperkt kan bewegen in zijn box, moet het maar kunnen! Daarnaast is er gemiddeld genomen weinig kennis over spieren en hun functie. Hierin zou ik graag wat verandering willen brengen.

Spierproblemen ontstaan (meestal) heel langzaam. Ze sluipen er als het ware in. De ruiter raakt gewend aan het gedrag van het paard waarmee het wil aangeven dat er een probleem (aan het ontstaan) is.
Strakke spieren (tight muscles) zijn verkorte spieren, de spiervezels worden in een vergrote staat van samentrekking gehouden. De spieren kunnen zich helemaal niet meer, of niet snel genoeg meer ontspannen. Hierdoor verliest de spier zijn functie als beschermer van het gewricht en verliest zijn flexibiliteit. Spierspanningen blijven niet beperkt tot één geïsoleerde plek. Het probleem verbreidt zich van de ene spiergroep naar de andere. Als één groep in de problemen is gekomen moet de andere, naastliggende groep de functie overnemen. Met alle gevolgen van dien.

 

Wist u dat:

  • Ruim zestig procent van het totale lichaamsgewicht van een paard wordt gevormd door skeletspieren. Een enorme massa dat direct de belangrijkheid aangeeft.

    afkomstig uit: "Dressuur onder vuur"

  • De schouders en voorbenen van een paard helemaal ‘hangen’ in spieren. Er is geen verbinding met het skelet. Paarden hebben geen sleutelbeen zoals wij.
  • Spieren op stress of beschadigingen reageren door middel van hypercontracties, hierdoor wordt een gewricht of andere spiergroep overbelast.
  • Spierpijn nooit goed is. Dit betekent altijd een beschadiging in de vezels.
  • Spieren niet te zien zijn op röntgenfoto’s, spierbeschadigingen dus ook niet.
  • Spierpijn het resultaat kan zijn van blessures, te snel afkoelen,, over stretchen, structurele onbalans en overbelasting.
  • Een paard zich zal proberen te onttrekken aan spierpijn en dus korter en minder vloeiend gaat bewegen. Uiteindelijk resulteert dit in onregelmatig bewegen en erger, in kreupelheid.
  • Een paard dat fysiek goed in conditie is psychisch ook beter presteert.

Hoe werkt een spier?

Spieren worden via het centraal zenuwstelsel aangestuurd en kunnen een gewricht laten buigen, strekken,of zijwaarts bewegen. Maar de enige beweging die de spier zelf kan maken is zich samentrekken en weer ontspannen. Voor het voortbewegen zijn er antagonisten nodig, dit zijn spieren die tegengesteld werken.

Als de functie van de spier bijvoorbeeld het buigen van het gewricht is, dan is dit de aanspanning van de spier die via het centraal zenuwstelsel geactiveerd wordt. Op deze aanspanning moet automatisch de onstpanningsfase van de spier volgen omdat de tegenoverliggende spier het gewricht in strekking trekt. Deze ontspanningsfase is belangrijk om te onthouden.

 

  • De spieren zitten met pezen vast aan de botten.
  • Om de skeletspier bevindt zich bindweefsel (fascie). Dit bindweefsel loopt over in de pezen.
  • Een skeletspier bestaat uit spierbundels. Elk van deze bundels is omgeven door bindweefsel.
  • Een spierbundel bestaat uit spiervezels.
  • Eén spiervezel bestaat uit dunne draden: fibrillen. Dankzij fibrillen kan de spier verkorten en verlengen.
  • Deze fibrillen bestaan weer uit twee soorten eiwitten, actine- en myosinefilamenten. Bij het samentrekken van skeletspieren schuiven de actine- en myosinefilamenten in elkaar waardoor de spier korter wordt.

Wat is nu eigenlijk een spierprobleem?

Kort uitgelegd betekent het dat de spier niet meer helemaal (of helemaal niet meer) kan ontspannen. Dit komt door een verkleving van beschadigde spiervezels. Zuurstof en glucose vinden hun weg niet meer door de gehele spier. De functie van een spier is om aan te spannen en daarna te ontspannen. Hierbij wordt het gewricht waar de spier aan verbonden is in beweging gebracht. Het aanspannen van de spier is een gedirigeerd proces via het centraal zenuwstelsel,  dat altijd plaatsvindt.

Het ontspanningsproces is afhankelijk van de energietoevoer van adenosine triphosphate (ATP) deze energievorm ontstaat door verbranding van glucose.

Hoe verloopt deze verbranding?

Glycolyse :  de splitsing ( afbraak ) van glucose.

Glyk = zoet

Lysis = splitsen

Glucose ( aldohexose ): C6H12O6 Synoniem : dextrose, druivesuiker, een monosaccharide (enkelvoudige suiker ).

Glucose is een van de belangrijkste bronnen van energie voor levende cellen die het via de glycolyse en de citroenzuurcyclus afbreken.

Er zijn twee verschillende paden betrokken bij de stofwisseling van glucose en dus de vorming van ATP: een anaërobische en een aërobische.

Het aërobe proces:

(koolhydraat,bloedsuiker) wordt door enzymen afgebroken tot pyrodruivezuur ( dit zijn kleinere moleculen).

Bij voldoende aanwezigheid van zuurstof wordt het pyrodruivenzuur verder omgezet in de eindproducten ATP, kooldioxide en water ( de laatste 2 worden via de longen weer uitgeademd).

Het anaërobe proces:

Hierbij is er onvoldoende zuurstof aanwezig in de spiercellen en wordt het pyrodruivezuur omgezet in melkzuur dat aan het bloed wordt afgegeven. Melkzuur belemmert de spiercontracties en maakt het steeds moeilijker voor de spieren om de bewegingen uit te voeren. Ook is de hoeveelheid ATP in deze vorm van verbranding zeer laag waardoor de spier niet meer goed kan ontspannen. Dit geeft een gevoel van vermoeidheid, bij hoge concentraties melkzuur en weinig ATP kunnen de spieren helemaal niet meer ontspannen en ontstaat kramp.

Waardoor is sportmassage zo effectief?

Door het toepassen van directe druk op de gebieden waar zich de verklevingen en ophopingen van melkzuur bevinden vloeien we het ‘verontreinigde’ bloed met de afvalstoffen uit de spier. Wanner we de druk dan wegnemen stroomt er zuurstofrijk bloed terug in de spier. Hierdoor kan de spier weer helemaal aan en ontspannen en zijn functie weer uitvoeren.

Deze techniek pakt dus de oorzaak van het probleem aan!

De oorzaak van de verzuring in de spieren kan na de behandeling door weldoordachte training tot een minimum beperkt worden. Het rechtrichten als trainingsmethode in combinatie met de sportmassage is voor mij en mijn paarden de ideale combinatie om gezond en pijnvrij elke training te kunnen starten en eindigen.

 

Daarnaast heeft deze combinatie er bij mijn paard Oscar  voor gezorgd dat hij volledig heeft kunnen herstellen van een breuk in zijn achterbeen gecombineerd met een buigpees die zwaarbeschadigd was door een klap van een ander paard in de wei. De dierenarts gaf hem een zeer geringe kans op herstel toen deze diagnose werd gesteld (juli 2009)

Hij moest 2,5 maand boxrust hebben voor  de breuk. Gedurende deze periode gemasseerd om de doorbloeding in orde te houden want naast de breuk die goed aan elkaar groeide was de buitenste buigpees van zijn kniegewricht zwaar beschadigt. Pezen zijn al veel minder doorbloed en bij stilstand wordt dit zo weinig dat het genezingsproces minimaal is. Massage hield dus de doorstroming op peil daarnaast is hij ook regelmatig met ultrasone geluidsgolven op de pees behandeld voor een extra stimulans in de doorbloeding.

Na de 2,5 maand mocht hij van 3 x een minuut uit de box opgebouwd worden naar 3x 20 minuten over een periode van 6 maanden. Had ik niet zo vaak en zulk intensief contact met hem gehad gedurende de massages was hij alleen maar springend het erf overgegaan. Maar doordat hij door de massages ook relaxed werd in zijn hoofd liep hij braaf elke dag zijn stukje en was hij ook niet chagerijnig!

De dierenarts was bij elke controle enthousiaster over zijn herstel (iedere 6 weken moest hij gescand worden) en eind februari kregen we het goede nieuws dat zowel de breuk als de pees wonderbaarlijk goed genezen waren!

 

In maart 2010 heb ik het rechtrichten weer opgepakt om zijn lichaam weer in balans te krijgen. Hij maakte rechtsachter een mini pasje voorwaarts en belaste zijn linker voorbeen hierdoor veel te veel. In augustus 2010 heb ik met hem de squiretest afgelegd, dit was boven het niveau van voor zijn ongeluk! Op dit moment (april 2011) zijn we bezig om de galoppirouettes onder de knie te krijgen en via de halfsteps naar de piaffe te komen. Meer dan ik ooit had durven dromen….