Over Claudia

Reageer als eerste »

“Zonder sportmassage en de kennis van het rechtrichten had ik mijn paard Oscar nu waarschijnlijk niet meer gehad!”

Ik ben Claudia Wolters en welkom op mijn site!

Vierde graad instructeur rechtrichten

Squire in de Academische Rijkunst met de Longe test en Handwerk test

Gecertificeerd Sportmasseur bij Massage Hippique

Oscar heb ik al vanaf 2,5 jarige hengst, zelf zadelmak gemaakt en in de wedstrijdsport uitgebracht. Hij deed het erg goed in de sport, maar des te meer buiging en verzameling er gevraagd werd, hoe meer het met hangen en wurgen ging. Ik kreeg protest aan alle kanten, mijn instructeur had als oplossing alleen maar verschillende bitten en de slofteugel en vooral veel voorwaarts rijden (hard). Dus maar eens een andere instructeur geprobeerd misschien had die een betere oplossing…

In de zomer van 2007 ben ik op internet mijn zoektocht naar de oplossing voor mijn rijtechnische problemen voort gaan zetten. Dit omdat, ik ondanks dat ik bij diverse instructeurs les had gevolgd, wij alleen maar symptoombestrijding voor onze problemen kregen aangedragen. Mijn vragen over het hoe en waarom bleven onbeantwoord  en ik was hem ondertussen liever aan het poetsen was dan aan het rijden, dit  omdat het echt niet meer leuk was voor beiden.

Ik wilde een oplossing voor onze problemen vinden! De antwoorden op mijn vragen vond ik op de site van Marijke de Jong. Maar naast de antwoorden, ook de logische theoretische uitleg. Het ontdekken dat ik echt niet de enige was die tegen de natuurlijke scheefheden van mijn paard was aangelopen zorgde voor een enorme opluchting. Sterker nog, het was Marijke zelf ook overkomen met haar paard Meastro.

Ik ben me gaan verdiepen in de theorie, ben gaan lessen, heb cursussen en workshops gevolgd. Eind 2009 kon ik voor het eerst bij “Grootmeester” Bent Branderup lessen. Oscar was zo ontzettend veranderd in anderhalf jaar tijd en mijn rijtechnische inzichten zo verbeterd dat dit mij heeft doen besluiten om de instructeurs opleiding te gaan volgen bij Marijke. Ik wilde ruiters en paarden de kans kunnen geven om in harmonie en met een duidelijke structuur te gaan trainen. Ik heb mijzelf op dit moment opgetraind tot en met het niveau van instructeur vierde graad.

In de zomer van 2009 heeft Oscar een klap in de wei gehad van een ander paard, hij was kreupel aan zijn rechter achterbeen en ik heb hem naar de Lingehoeve gebracht om te bekijken wat er aan de hand was. Daar kregen we echt heel erg slecht nieuws, Oscar had een breuk in het achterbeen en de buitenste buigpees van het kniegewricht was zwaar beschadigd. De kans op genezen was 5%…

Mijn wereld stortte in…. Maar hem opgeven zonder er voor gevochten te hebben: nooit van mijn levensdagen!

Hij moest 2,5 maand boxrust hebben voor  de breuk. Gedurende deze periode heb ik hem veelvuldig gemasseerd om de doorbloeding in zijn lichaam in orde te houden. Want, naast de breuk die goed aan elkaar groeide, was de buitenste buigpees van zijn kniegewricht zwaar beschadigt. Pezen zijn al veel minder doorbloed en bij stilstand wordt de doorbloeding zo gering dat het genezingsproces minimaal is. Massage hield dus de doorstroming op peil daarnaast, is hij ook regelmatig met ultrasone geluidsgolven op de pees behandeld voor een extra stimulans in de doorbloeding.

Na de 2,5 maand mocht hij van 3 x een minuut stappen, opgebouwd worden naar 3x 20 minuten stappen, dit over een periode van 6 maanden. Had ik niet zo vaak en zulk intensief contact met hem gehad gedurende de massages was hij alleen maar springend het erf overgegaan. Maar doordat hij door de massages ook relaxed werd in zijn hoofd liep hij braaf elke dag zijn stukje en was hij ook niet chagerijnig!

De dierenarts was bij elke controle enthousiaster over zijn herstel, iedere 6 weken moest hij gescand worden. Eind februari kregen we het goede nieuws dat zowel de breuk, als de pees, wonderbaarlijk goed genezen waren!

In maart 2010 heb ik het rechtrichten weer opgepakt om zijn lichaam weer in balans te krijgen en recht te richten. Hij maakte rechtsachter een mini pasje voorwaarts en belastte zijn linker voorbeen hierdoor te veel. Maar door zijn trainingsschema stap voor stap op te bouwen, hem niet te overvragen, en zijn spieren te helpen met de massages, was het resultaat van al ons geduld en de volharding daar. In augustus 2010 hebben we de squiretest afgelegd met goed gevolg, dit was boven het trainingsniveau van voor zijn ongeluk! Daarbij lag het niet in de lijn der verwachting dat hij ooit op dit niveau zou komen.

Op dit moment (april 2011) zijn we bezig om de galoppirouettes onder de knie te krijgen en via de halfsteps naar de piaffe te komen. Meer dan ik ooit had durven dromen….

“Face your fears, live your dreams”